من و تو
شبانه گریه کردنم بی تو بهانه بیش نیست
از تو غزل نوشتنم جز غم وتشویش نیست
از تواگر سخن زنم بحر خودم منم زنم
بی تو دلم این دل من مرده و او کفن زنم
مهر تو چون شد اندرون یاد تو چون نوا دهم
بهر خودست مدعی بی تو که را صدا زنم
هرشب اگر به یاد تو صد ده و من نوا کنم ۱۱۰در حروف ابجد
قصد من از نوای من داغ دلم صفا زنم
تو از منی و من منم من گرزتو جفا کنم
این گنه است صد گنه من بتو خود جفا کنم
ادامه مطلب
+ ا نوشته شده توسط : خوش صفت و دیگران از گروه تاتر نیلوفر در ساعت 22:54