شعرنیلوفری

خنده خدا

poetrynilofar — Thu, 12 Apr 2007 02:16:18 GMT

تنها یک لحظه است

لحظه گناه

و چقدر شیرین است

خدا هم اگر اخم کند برتو

ولی انسانی لبخند زند

و به همان لبخند خدا هم میبخشایدمان

چقدر زیباست گناهی که خدا را بخنداند

کبوتر

poetrynilofar — Thu, 05 Apr 2007 21:30:18 GMT

شمشیرها را از نیام بیرون کن

که گفتن حقیقتیست در پس خاموشی

باران هم برایه خودش میبارد نه برایه بندگان دل آسمان گرفته

شمشیرت را به دستانت گره کن که جنگی سخت در پیش است

خدا روگردان از زمین به ماورائ خود رفته

ما تنهاییم

که بگرییم بر غم مردن گل

شمشیرت را بکش که اگر ببخشی پوچ خواهی بود و هیچ

آنهنگام که شلاق لاشخور بر تن کبوتر بود

همه به شلاق مینگریستند نه به کبوتر

آخر این چیست که من برایه فردایه خودم

حقیقته امروز را فراموش میکنم

تا کی از مردن عاشق چشم میتوان پوشید

تا کی از مرگ حقیقت رو گردانیم

که تنها زمان دنیا این لحظه است

پردیس تو

poetrynilofar — Wed, 21 Mar 2007 00:10:18 GMT

لبخندت را پنهان نکن از من

که عشقی بی همتادر راه است

تا قیامت بدنبالت بیایم

مرا نگاه میکنی از سره شوق؟

راهمان جداست میدانم

تو پردیس و من دوزخ

اما آنجا هم عشق زنده است

همانطور که درد

پردیس را نمیدانم

ولی میدانم لذت آدمیان بی خبریست

پس فراموش میکنی مرا

و هر آنچه دوست نمیداشتی

اما ترس من آتش نیست

غم واندوه تنهاییست که اینجا هم جهنمی دیگر است چون تنهایم

و همینجا بهشت توست که فراموش میکنی هر آنچه را که دوست نداری

چنگ

poetrynilofar — Wed, 21 Mar 2007 00:05:18 GMT

سقوطم را هیچ کس ندید

چون کسی را در غربت نداشتم

تنها و بی کس مردن خیلی سخت است

تو نمیدانی؟؟

چنگ بر سایه ای انداختم که لمسش نکردم تمامه احساسم بود

بی بستر و بی سایبان زیر تیغ حمله تنهایی

بی یاوری که مردنم را ببیند

شاید دوباره برخیزم از آرامگاه خویش

بر فراز قله ای برایه سقوطی دیگر

معشوقه ام حقیقت را نمیفهمید او دروغ میخواست و من عاری از این رسم کهن

چقدر شیرین است این گناه کوچک که فریب میسازد

رنگها را از دل خاکستری بیرون میکشد

اما حقیقت خاکستریت که از شعله شمع می ماند و زیر خروارها اشک پنهان میشود

تنها لحظه ایست

این دانستن

که شاید خدا مرده است و اکنون

این شیطان است که بر تختش تکیه زده

من تنها د رمقابل موجی از خون

که یارانم همه تنهایند

و گناه تنهایش هم منم که خود تنهایم

به سراغ من اگر میایید...

poetrynilofar — Mon, 26 Feb 2007 02:05:18 GMT

دیرگاهیست که کسی به اینجا نیامده مگر مهمانی که گرده راه نروبیده شتابان رفته

دوستان به سراغ من اگر میایید نرم و آهسته نیایید که بشکنیم چینی نازک تنهایه

هم را.

با تشکر خوش صفت

شب من

poetrynilofar — Mon, 26 Feb 2007 02:02:18 GMT

شب راهش را به سینه ام پیدا کرده

واینک اندوه در پس تنهاییه قلبم

آهنگ خوشی میشنوم از دور است

دهل صبح که نزدیک شدنش می آزاردم

اندوه را دوست دارم چون همه چیزه من است

و مرگ را که هدف خلقت

با صبح دست بگریبانم که اندوه شبانه ام را به من باز پس دهد

و اگر نه بسترم خیس از اشک

میان ماه من تا ماه گردون...

poetrynilofar — Mon, 23 Oct 2006 15:32:12 GMT

شبهای سرد تنهایی دوباره می آغازد در طنین طپش قلبم

در سکوت مردانه گریستن در لختییه بی کسی من

دوباره آه و دوباره حسرت و شاعرانه زیستن

دوباره بیاد خدا افتادن و بت معشوق شکستن

تا دوباره آغازی

که خدا از یاد برود و درد تنهایی

در مورد نقد

poetrynilofar — Sat, 02 Sep 2006 22:19:56 GMT

سلام بر همه دوستان من امروز میخوام راجع به کامنتی که پاکش کردم و توسط یک دوست که نمیدونم کیه نوشته بود صحبت کنم اولا ما باید بیاموزیم که هر نظری را که فکر میکنیم درست است را بیان نکنیم ما قسمتی با عنوان نظر داریم من خیلی دوست دارم اگر نظری داده میشه منطقی و اصولی باشه

اصلا منظورم تعریف بیجا نیست توجه کنید اگر قراره من یک اثر رو هر چی که باشه نقد کنم باید ابتدا خود اثر را کاملا بررسی نمایم و منظور صاحب اثر را کشف کنم سپس منطقی به نقد بپردازم حتی اگر بخواهم از اثری تعریف کنم باید دلیلی برایه این قضییه داشته باشم ولی اگر صرفا بگم اثری از تراوشات هنری در این اثر نیافتم یعنی خواستم خودمو مطرح کنم حالا اگر کسی بتونه من و دیگران رو ند طوری نقد کنه که بتونیم چیزی از این نقد بیاموزیم به نظرمن انتقاد اگر با پیشنهاد همراه نباشه کار احمقانهایه من صمد چینی فروشان رو خیلی دوست دارم ایشان رئیس کانون منتقدان ایرانه ایشون نقد وحشتناکی به نمایش من زد که در لحظه پیر شدم ولی اثر مثبت خودشرو گذاشت هر چند که من در اون جلسه ای که کاملا خلع سلاح شده بودم با کمک اشکان و بقیه بچه ها سر افراز اومدم بیرون ولی تو ذهنم درگیری دشتم مشکلم هم با نوع طرح سوال ایشون بود ایشون اول حمله ای سخت بمن کرد ولی اندک اندک با نمونه هایی که براش آوردم تقریبا حالا یا متقاد شد یا بیخیال من شد من حتی تا دو سال بعد هم که ایشون رو میدیدم در مورده اون نقد کذایی حرف میزدک و فکر میکنم کم کم به کابوس شبانه استاد مبدل شدم اما همین درست نقد کردن ایشون و در واقع فنی حرف زدنشون با عث شد که من همیشه در این فکر باشم که اگر جمله ای مینویسم با سند و مدرک ازش دفاع کنم حتی اگر قراره نقد کنم یا باریک الله بگم حالا من امیدوارم یک دوست مجهول الهویه ما هم بتونه یه نقد تکان دهنده به شعرهایه من یا اگر دسترسی داره به نمایشنامه یا سایر آثار من بزنن تا من بتونم بهتر عمل کنم و انتظار دارم که سریعا هم این نقد ادبی رو بخونم ولی از بیان نظرات بیجا بپرهیزید خب

حالا امیدوارم سلسله مراتب نقد درست ادبی رو بدونید یا اگر نمیدونید بگید تا بهتون بگم کدوم کتاب رو بخونید

در کل خوشحال میشم اگه درست نقد بشم اما از بیان نظرات بی فکرانه بپرهیزید چون من سعی میکنم مو رو از ماست نقد بکشم

جدایی

poetrynilofar — Thu, 31 Aug 2006 12:34:18 GMT

جدايي

شبي كه از بهر ما يادي بكردي

به نا گه كلبه اي خالي بديدي

كه من‌در وادي قربت به‌دامم

به روز و شب همه درگير وگيرم

بدادم عمرم از پاي ظلالت

در اين قربت سراي بي نهايت

چه‌شبهايي زعشق تو ‌بسوختم

ولي افسوس كاري نكردم

كه ‌اين ‌قربت‌ به‌دور‌انداخت‌مارا

از آن دنياي پر مهر و صفا دار

كه شايد پر كشد يادت عزيزا

ولي ديوانه تر شد اين دل ما

كه من در راه تو صادق ترينم

اگر هم رویی از رویت نبینم

دگر غم را رها کن آخر ای دوست

که این دل تا به پایان‌در برتوست

در آن معباكه بهر عاشقان است

به اميد وصالت خانه‌كرده‌است

امير از نوع عزيزي

شب

poetrynilofar — Mon, 28 Aug 2006 12:03:18 GMT

شب دوباره پرسه زنون
باز بی صدا داد میزنه

آی آدما قایم بشین
تو خواب تا آفتاب نزده

اون که بیداره می میره
تا صبح توی فکرو خیال

بخواب تو خواب رها شو
فقط تو خواب داری تو بال

تعبیر خوابی دیگه نیست
هر چی که هست یه کابوسه

گل توی گلدون یعنی که
سرت به داره وسوسه

آویزونه و بی خیال
به فکر تنها نفسه

عشق یعنی بیچاره می شی
همین روزا تو زندگی

شاید که دست روزگار
می کشدت به بندگی

خنجر ولی آزادیه
چون مرگ و همراه میاره

مرگه که تنها واسه تو
آزادی همراه میاره

--------------------------------------------------------------

شب من سیاهو سخته
                     یارم از کنارم رفته
                                         مثل اینکه مردن من
                                                             همین الان دم وقته

شبای بی تو مردن رو
                     پیش خود زمزمه کردن
                                            باورت نمی شه اما
                                                            واسه من یه دنیا سخته

دل من مثل کبوتر
                  پر کشید واسه دو چشمات
                                         بازم باورت نمی شه
                                                                 دل من کفتر سخته